Λ. Κέζα:
Αντιδημοκρατικές αποφάσεις |
Η αρχή έγινε. Να δούμε πότε θα επαναληφθεί το σενάριο περί σοβαρής κοινωνικής διαταραχής, περί κινδύνων που φέρνει μια απεργία στη δημόσια υγεία, περί απειλής για τη δημόσια τάξη. Να εξηγηθούμε: είναι απεχθής ο τσαμπουκάς ορισμένων κλάδων, που κρατούν σε ομηρεία το πανελλήνιο. Είναι απεχθές να γεμίζουν οι πόλεις με τόνους σκουπίδια, είναι απεχθές να μένουν τα σπίτια χωρίς ρεύμα, είναι απεχθές να κλείνουν τα σχολεία για εβδομάδες.
Εξίσου απεχθή είναι τα ακραία μέτρα, όπως η πολιτική επιστράτευση που δείχνει ένα και μόνο πράγμα: αδυναμία διαπραγμάτευσης. Ο κ. Δημήτρης Ρέππας φέρει μεγάλη ευθύνη για την κρίση των καυσίμων γιατί δεν ήταν από την αρχή ευθύς και ξεκάθαρος. Αφησε να εννοηθεί στις πρώτες συνεννοήσεις ότι οι μεταφορές δεν θα απελευθερωθούν πλήρως. Αφησε να εννοηθεί ότι το νομοσχέδιο θα λειτουργεί αποθαρρυντικά για τις επίδοξες εταιρείες μεταφορών.
Στην πολιτική η μαλαγανιά θεωρείται ταλέντο. Δηλαδή δεν βγήκε ποτέ κάποιος υπουργός να δηλώσει καθαρά και ξάστερα ότι οι μεταφορές στην Ελλάδα είναι χαμηλότερης ποιότητας από ό,τι στην Ευρώπη αλλά κοστίζουν 20% πιο ακριβά. Αυτά δεν είναι αποκυήματα φαντασίας, είναι διαπιστώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο κ. Ρέππας αν ήθελε να είναι ξεκάθαρος θα χρησιμοποιούσε από την αρχή το πλεονέκτημα των δικαστικών αποφάσεων. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικές τις υπουργικές αποφάσεις για τα προνόμια στη μεταφορά υγρών καυσίμων από βυτιοφόρο και τη χορήγηση νέων αδειών φορτηγών δημόσιας χρήσης. Αυτό το δεδομένο κάπου παράπεσε.
Ο κ. Δημήτρης Ρέππας επιχείρησε να προστατεύσει τους ιδιοκτήτες βυτιοφόρων, διεκδικώντας μια τριετία προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Ηταν βέβαιη η εξέλιξη εφόσον η Ελλάδα είναι μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας αλλά δεν μπήκε στον κόπο να φτιάξει ένα οργανόγραμμα ώστε να εκσυγχρονιστούν οι μεταφορές χωρίς να χάσουν οι ιδιοκτήτες τις περιουσίες τους. Στους φορτηγατζήδες μπορούμε να προσάψουμε διάφορα. Είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο χορηγήθηκαν οι άδειες επί χούντας και η συντεχνία τους θυμίζει την επαγγελματική αποκατάσταση προνομιούχων του Μεσαίωνα. Η αρχική πρόθεση του κ. Ρέππα ήταν να δείξει υπακοή στους Ευρωπαίους χωρίς να θίξει την ευνοημένη κάστα. Ηθελε να τα έχει με όλους καλά. Τώρα δεν τα έχει καλά με κανέναν.
Η κυβέρνηση, κατά τα ειωθότα, αντιδρά με όρους επικοινωνιακούς. Ενα από τα επιχειρήματα του Μαξίμου για την επιστράτευση είναι ότι ο κόσμος έχει εξαγριωθεί γιατί δεν μπορεί να πάει διακοπές. Δίνοντας μια θεαματική μάχη της ξαπλώστρας υποβαθμίζουν την πολιτική σημασία μιας αντιδημοκρατικής επιλογής.
Πράγματι, ο κόσμος θα χαρεί που θα πάει με γεμάτο ντεπόζιτο στις παραλίες. Ο κόσμος θα χαιρόταν επίσης αν κάποιος χαστούκιζε τους εργαζομένους καθαριότητας που καλύπτουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο με σκουπιδοσακούλες. Ο κόσμος θα χαιρόταν εξίσου αν κάποιος πυρπολούσε τα τρακτέρ που κλείνουν τους δρόμους. Ο κόσμος θα χαιρόταν αν έμπαιναν στη φυλακή οι συνδικαλιστές της ηλεκτροδότησης που καταργούν το ασανσέρ, ξεπαγώνουν την κατάψυξη και σβήνουν την τηλεόραση. Ο κόσμος θα χαιρόταν και με άλλα πολλά, αν έβλεπε, για παράδειγμα, καμιά εκατοστή πολιτικάντηδες κρεμασμένους στην πλατεία Συντάγματος. Η επίκληση του «κόσμου» δείχνει την κατάσταση πανικού στην οποία είχε περιέλθει η ηγεσία της χώρας.
Για να μπούμε στο ζουμί. Καθένας νιώθει ανακούφιση όταν επιλύονται τα προβλήματα της καθημερινότητας. Πρέπει να ευγνωμονούμε τον Πρωθυπουργό που διασφάλισε την ελευθερία της τσάρκας. Αρκεί μια βουτιά στη θάλασσα για να ξεχάσουμε ότι για το κακό χάλι των μεταφορών ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης. Ας κρατήσουμε στην άκρη του μυαλού μας μια λεπτομέρεια. Στο διάστημα των ατυχών διαπραγματεύσεων με τους φορτηγατζήδες ο κ. Δημήτρης Ρέππας διαβεβαίωνε ότι ποτέ, μα ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν θα γίνει επιστράτευση. Τόσο αξιόπιστος είναι.Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα" στις 30 Ιουλίου 2010 |
08:07 
